Kalça bursitinde MR ve ultrason bulguları: Trokanterik bursa

Bu iki durum sık birlikte görülür ancak anatomik olarak farklıdır. Trokanterik bursit, büyük trokanter ile üzerindeki iliotibial bant veya gluteal tendonlar arasındaki bir ya da daha fazla bursanın inflamasyonunu ifade eder. Gluteal tendinopati, gluteus medius veya minimusun trokanterik tutunma yerlerinde intrinsik tendon dejenerasyonudur. MR’da bursit, trokanterin lateral ve posteriorunda subgluteal alanda T2 hiperintens sıvı sinyali olarak görünür. Tendinopati, koronal yağ baskılı sekanslarda tendon tutunma yerinde intrasubstans T2 sinyali ile, kısmi kalınlık yırtık olsun ya da olmasın, izlenir. İkisini ayırt etmek klinik olarak önemlidir; çünkü izole bursit kortikosteroid enjeksiyonuna iyi yanıt verirken, gluteal tendinopati en iyi yük yönetimi temelli fizyoterapiyle yönetilir ve tam kalınlık yırtık varsa tendon onarımı veya augmentasyon gerekebilir.

Tanısal ultrason, büyük trokanterik bölgenin gerçek zamanlı dinamik değerlendirmesi için yararlıdır; hipoekoik bursa sıvısını, tendon yırtıklarını ve iliotibial bant atlamasını saptar. Özellikle görüntüleme eşliğinde girişimler için değerlidir: ultrason eşliğinde trokanterik bursaya kortikosteroid enjeksiyonu, anatomik işaretlere göre yapılan enjeksiyondan belirgin biçimde daha isabetlidir ve kısa dönem ağrı sonuçlarını iyileştirir. Ultrason ayrıca gluteal tendonlardaki kalsifik birikimlerin tedavi yanıtını izlemek için ardışık görüntüleme sağlar ve perkütan iğnelemeye (barbotaj) kılavuzluk eder. Tanının net olmadığı veya tendon bütünlüğünün hassas biçimde değerlendirilmesi gerektiği belirsiz olgularda MR yine de kesin inceleme yöntemidir.

MRG trokanterik veya subgluteal bursal sıvıyı, peritrokanterik ödemi, gluteal tendon hastalığını ve büyük trokanter yakınında kemik iliği reaksiyonunu gösterebilir. Bu bulgular görüntüleme izlenimini destekler, ancak bir klinisyen bunları yine de ağrı yeri, muayene ve lateral kalça ağrısının diğer olası nedenleriyle eşleştirmelidir.

Röntgen ve BT, kalça osteoartriti, kırık, entezofitler, kalsifik birikimler veya lateral kalça ağrısının implant ya da cerrahi materyalle ilişkili nedenlerini göstererek değerlendirmeyi destekleyebilir; ancak genellikle bursitin kendisini doğrulayamaz. Trokanterik bursal sıvıyı, gluteus medius veya minimus tendon hastalığını ve peritrokanterik ödemi görmek için MR ve ultrason daha uygundur.

CT ana soru kortikal kırık, implant pozisyonu, ameliyat sonrası kemik ayrıntısı veya büyük trokanter çevresindeki mineralize kalsifikasyon olduğunda daha iyidir. MRG genellikle bursit, gluteal tendonlar, kemik iliği ödemi ve diğer yumuşak doku nedenleri için daha iyidir. CT bulguları semptomatik bursiti doğrulamak veya dışlamak için tek başına kullanılmamalıdır.

Bir klinisyen ağrının yanda olduğunu ve büyük trokanter üzerinde tekrar oluşturulabildiğini doğrulamalı, kalça abdüktör gücünü ve yürüyüşü kontrol etmeli, gluteus medius ve minimus tendonlarını gözden geçirmeli ve öykü basit büyük trokanterik ağrı sendromuna uymadığında belden yansıyan, eklem içi kalça, inflamatuvar, enfeksiyöz veya cerrahi sonrası nedenleri düşünmelidir.

AI görünür görüntüleme paternlerini işaret edebilir, ancak hangi yapının gerçek ağrı kaynağı olduğunu kanıtlayamaz, enfeksiyon veya sistemik inflamatuvar hastalık tanısı koyamaz, enjeksiyonun uygun olup olmadığına karar veremez ya da radyolog veya ortopedi klinisyeninin yerini alamaz. Çıktıyı tanı olarak değil, bilgilendirici ikinci bir bakış olarak değerlendirin.

Birden fazla biyomekanik ve sistemik faktör nüks riskini artırır. Bacak uzunluk farkı pelvik oblikliği değiştirir ve trokanter üzerinde iliotibial bant gerilimini artırır. Kalça abdüktör gücünün azalması, yürüme sırasında karşı tarafta aşırı pelvik düşüşe (Trendelenburg paterni) yol açarak trokanterik bölgede kompresif ve tensil yükleri artırır. Özellikle kadınlarda geniş pelvis anatomisi Q açısını ve iliotibial bant traksiyonunu yükseltir. Romatoid artrit, kalsiyum pirofosfat birikimi ve geçirilmiş kalça cerrahisi veya implantlar gibi sistemik faktörler de bursa inflamasyonuna yatkınlık oluşturur. Etkili uzun dönem yönetim, tekrar eden kortikosteroid enjeksiyonlarına bel bağlamak yerine altta yatan mekanik nedenlerin saptanmasını ve düzeltilmesini gerektirir; çünkü çoklu uygulamalar komşu tendon dokusunu paradoksal olarak zayıflatabilir.